سلام بر مرد توانمند سايت کاوه عزيز
از نقد شما استفاده کردم
و هم چنين از شعر زيباى جناب خطيبى عزيز
از شما تشکر و اميدوارم هميشه استوار وسلامت باشيد

درود بر شوان کاوه عزیز
از لطفت سپاسگزارم . بسیار جالب است این متن. ارجاع بیرون متنی را بسیار خوب یافته ای . شادم که حقیقت بیرونی این شعر را نمایان کردی.
سیلویا پلات را عاشقانه دوست دارم با رنگ زنانه ای که به اسطوره های یونانی می دهد . با ظلمی که به او شده است . با شعرهایی که گاه در حد یک شاهکار است و واقعا شاهکار است . از تد هیوز - ملک الشعرای بریتانیا- و همسر سیلویا متنفر بودم اما وقتی دفتر کلاغش را خواندم ( دوست خوبم حسین مکی زاده تفتی آن را به من داد) گریه کردم با هر شعرش گریه کردم . هنوز بخشی از شعر شجره نامه اش را به خاطر دارم .
در ابتدا فریاد بود
که خون را پدید آورد/که چشم را پدید آورد/که ترس را پدید آورد/که بال را پدید آورد/که استخوان را پدید آورد/که سنگ خاره را پدید آورد/که بنفشه را پدید آورد/که گیتار را پدید آورد
/که عرق تن را پدید آورد/که آدم را پدید آورد
که مریم را پدید آورد/که خدا را پدید آورد/که هیچ را پدید آورد/که هرگز را پدید آورد
در همان مجموعه بود که بارنگی از اسطوره و خرافه انگلیسی با پلات گفت و گو می کرد حتی یک جا با خطاب کلاغ .
در فرهنگ ما کلاغ نقش ویژه ای دارد در تقابل با عقاب تصویر کشیده شده است حتما به خاطر آوردی شعر عقاب دکتر خانلری را می گویم . اما در فولکلور ایران خاصه در بعضی مناطق به دلیل همانندی رنگ سیاه با سیاه پوشی زنان کلاغ و زن در یک این همانی در کنار یکدیگر قرار می گیرند .
با دقتی وصف ناشدنی به موسیقی ، زبان ، شیوه های بیانی و ارجاع بیرون متنی که در نقد روانشناختی مهم ترین ابزار است پرداختی . دوست می داشتم بیشتر می نوشتی . و باز هم در مورد متن سخن می گفتی
شوان عزیز!کتاب بهترین زن زندگی من است . آغوشش هماره باز است بر من . بی کلام می نشیند کنار من ، در آغوشش می کشم . می خندد . حتی در زلالی سطر سطرش می خسبم .
همسرم شهره می گوید : تو آنچنان با یک کتاب عشقبازی می کنی که آدم حسادت می کند . شاید به همین دلیل است که این شغل را هم انتخاب کرده ام .
کلاغ زندگی من مهربان است اگر چه هماره مهربانانه نک می زند بر سرم و گاه بر جانم . اما با همه ی این ها دوستش دارم و دوستم دارد . و البته از تو پنهان نباشد یک غزلسرای خوب است احتمالا امید غزل هایش را که در دفتر مشترک از من و او چاپ شده است دیده و خوانده و البته یک شعر شناس خوبنیز هست . می گوید : شعر تو بازتاب ساعات و لحظه های توست . به راحتی می توانم هر کاری را که می کنی یا می اندیشی در آن پیدا کنم . حتی اگر یک موقع با خانمی نیز نشستی و گل گفتی و گل شنیدی را هم می فهمم.
از تو پنهان نباشد شوان! این روزها می ترسم شعرهایم را برایش بخوانم .
باری ....از مهربانی و دقت نظرت سپاسگزاری می کنم . با اجازه این مطلب را در وبلاگم نیز می گذارم . گذاشتن هم از آن فعل هاست ....
با مهر ودوستی

درود بر شوان گرامی و مهدی خطیبی عزیز که باید بیشتر بشناسمش.اما اگر به سابقه ی ادبی ایشان کمی دقیق تر بنگریم شاید با من هم عقیده شوید که انتظار شعری قوی تر و متفاوت تر از ایشان را باید داشته باشیم.این را گفتم که خطیبی گرامی هورمان را از دوستان خویش بداند تا...


یکم: کلیتی زیبنده و تعابیری غریبانه و دل نشین. کلاغی که در هیچ قصه ای به خانه نرسیده این بار در ابتدای شعر در خانه ی راوی/ شاعر است و کلافگی شاعر را فراهم می آورد (انگار که جیغ و جیغ گنجشک ها برای من). مادری غرغرو و خواهری که دلشوره می آفریند و برادری که شاید به فلسفه معتاد شود. و بانوی استیری/ اثیری همیشگی و مالوف. خداوند، خدابانان همه را برایشان نگه دارد.
دوم: فضایی ساده و نزدیک اما واژه هایی ناچسب و زبانی متکلف و ناهمگون. به قول صالحی شاعر: «میروند جایی دور/ که از نزدیک ما سخن بگویند.» نمی دانم چرا وقتی تعبیری خودمانی مانند شستن رخت در دل در شعر میآید، هیمه کجا را میتواند آتش بزند. نحوگریزی بی منظور و به هم ریختگی یکنواخت جمله ها چه چیزی را بنا ست بیان کند؟ به هم ریختگی ذهن راوی را یا زبان ناشناسی ذهن شاعر را؟
سوم: قضاوتی که کار شاعر نیست و اگر باشد برای ابتدای شعر نمی سازد، در همان ابتدا گفته شده. حرف آخر اول آمده و حالا باید برای کشاندن مخاطب تمهید دیگری ساز کرد. چه نیازی ست که همان اول بگوییم که هیچ چیز با من به مهر نیست/ هست؟ چرا این آخر گفته نشود و آن هم غیرمستقیم و در خلالِ/ به وسیله ی تعابیر و تصاویر دیگر.
چهارم: خدا رفتگان شما را هم بیامرزد. فروغ که شعر باغچه را گفت انگار شعر خیلی ها را از پیش سروده بود.

جناب کاوه گرامی، با درود گرم به شما !

به نکات ظریفی اشاره کردید که برای من بسیار جالب بود و من از دانش شما سرور محترم استفاده میبرم و به امید روزیکه نطریه تخصصی شما را درباره کتاب ذکر شده بخوانم....اما در مورد اینکه فرمودید مطالبی هنوز برای نوشتن هست - شما میتوانستید و هنوز هم میتوانید - نکته های دیگر را در بخش دوم بازگو نمایید تا خوانندگان شما بی بهره از دانش شما نباشند....قصد جسارت نداشتم و این تنها یک پیشنهاد دوستانه بود....حیفم آمد که این پیشنهاد را عنوان نکنم. در هر صورت برای شما بهترین ها را آرزو میکنم......به امید دیداری دوباره

سروده اى زيبا بود که از خواندن آن بسيار لذت بردم وتعابيرو استعاره ها وتشابيه را دوست داشتم وهمانگونه که شما نيز بيان کرديد شکل گیری شعر در فرم ونحوهی کار در این شعر بسیار هنرمندانه وقوی بود وبخوبی مخاطب را به همراه خود می کشید ودرعین حال گویای عواطف واحساسات شاعر که به زیبائی به قلم کشیده شد آرزوی موفقیت این شاعر عزیز را دارم وتشکر آقای شوان
موفق باشید

سلام بر شوان عزیز
از نقد شما بسیار سپاسگزارم چرا که نقدشما از بار آموزشی بالایی برخوردار است.اما گلایه ای دارم چرا که شما بین این همه شعر زیبا شعری را انتخاب کرده اید که خالی از بار محتوایی ست و کلا شعر متوسطی محسوب میشود.متاسفانه گاهی مافیای شعری .....

درود بر شما
آقای مهدوی

آمدم ببینم شعر جنابعالی چه بار محتوایی دارد . من از این که گفته شود . شعرم بار محتوایی ضعیفی دارد ناراحت نمی شوم و حتی اگر گفته شود . شعر ضعیف است . اما زمانی که فردی سخنی می گوید ادله ای نیز برای مدعای خود می آورد . دست کم با شکافتن متن می کوشد تا راهی را برای آن کس بگشاید . نه آن که حرفی بزند و از آن بگذرد . بی آن که دلیلی یا حتی راهی بگشاید دست کم برای پیشرفت او . اگر این گونه نباشد این شائبه پیش می آید که غباری در دل دارد که امیدوارم سیاه نشود . مافیای شعر اما اتهام بدی است . هر جان بیداری می داند که اتهام زدن اگر بر پایه ادله ای استوار نباشد بی شرافتی است . شرافت انسانی حکم می کند تا هر جان نجیب و بیداری ادله ای برای اتهام خود نیز بیاورد
باری ... عبید زاکانی حکایت می کند : مهدی خلیفه در شکار از لشکر بازماند شب به خانه اعرابی رسید طعام ماحضری و کوزه شراب پیش آورد . چون کاسه بخوردند او گفت : من یکی از خواص مهدیم . کاسه دوم بخوردند گفت: یکی از امرای مهدیم . کاسه سیم بخوردند گفت: مهدیم . اعرابی کوزه را برداشت و گفت: کاسه اول خوردی دعوی خدمتکاری کردی ، دوم دعوی امارت کردی ، سیم دعوی خلافت کردی ، اگر کاسه دیگری خوری هر آینه دعوی خدائی کنی ...
باری
برای تان جانی زلال آرزو می کنم
پیروز باشید .

اگر توانایی پریدن نداریم پرواز را لکه دار نکنیم
با خواندن مطلبتان بی اختیار یاد سالهای دبیرستان افتادم . جناب خطیبی آن یک دانه هم تویی ، ما هیچ نیستیم .
لازم بذکر است آن چند سطری که تحمل خواندنش را نداشته اید خطاب به دوست عزیزم شوان کاوه بود چرا که من هنوزم نه شما ، نه شعر شما و نه نقد شما را هیچ کدام نمی شناسم .
آن چه مسلم است با رسولانی چون شما دعوی پیامبری از غیر راه به عبث می راند شما را در جایی نمی بینم که بخواهم با تکیه بر شما برای خود نامی دست و پا کنم .
وام گرفتن از سخنان دیگران و تکیه بیش از حد به متونی که خوانده اید نشان از نگرانی ادبی شماست .
خود چه داری ؟؟

آقای مهدوی
درود بر شما
کارنامه ی من در دسترس است اگر جانی بیدار بخواهد و بجوید . امیدوارم با این حرف یاد عهد صغر نیفتید . اما هنوز هم برایم جای سوال است به جای مارنگاری دست کم این مافیای شعر را توضیح دهید . چرا که جنابعالی آقای کاوه را نیز جزء این دسته قرار داده اید . اما یک پیشنهاد دارم وقتی پاسخ تان را خواندم خوب است اگر ارجاعی حتی غیر مستقیم به متنی می کنید ، اشاره ای نیز بفرمایید مثلا بفرمایید به قول ابوالسعید ابوالخیر آن یک دانه هم تویی . البته شاید از کشفیات پسا دبیرستانی جنابعالی باشد
بله...حافظ زیبا می گوید ( راستی حافظ که شما را یاد ایام طفولیت نمی اندازد؟)
ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست
احباب حاضرند به اعدا چه حاجت است
....
حافظ تو ختم کن که هنر خود عیان شود
با مدعی نزاع و محاکا چه حاجت است

جناب کاوه ى عزيز و ارجمند
عرضى داشتم خدمتتان شماره تان را نداشتم خيلى هم تلاش کردم پيدا کنم . بخت يار نبود پاى اخرين شعرم براى حيدرى عزيز شماره ام را نوشته ام اگر لطفتان شامل بنده شود و زنگ بزنيد سپاسگزارتان خواهم شد.
پيروز باشى

جناب کاوه ى عزيز و ارجمند
عرضى داشتم خدمتتان شماره تان را نداشتم خيلى هم تلاش کردم پيدا کنم . بخت يار نبود پاى اخرين شعرم براى حيدرى عزيز شماره ام را نوشته ام اگر لطفتان شامل بنده شود و زنگ بزنيد سپاسگزارتان خواهم شد.
پيروز باشى

سلام بر دوستان وبا کسب رخصت از دوست عزیزم شوان
اصولا آنها که در سخن گفتن ناتوانندبرای خودی نشان دادن دست به دامن سخنان بزرگان می شوند اما آنچه برای شما لازم به یاد آوری ست خود بزرگ بینی شماست.صدای سایش دندانهای خشمگین رسالتی جز رسالت پیامبران دروغین نیست.دردا که قلم را به استخدام روزمرگی تان در آورده اید. شما بمانید و ادعاهایتان با کتابهای که خواندنشان را به رخ دیگران می کشید.اما به یاد داشته باشید این سایت خیلی هم عوامانه نیست که افرادی چون شما ادعای خدایی بر دیگران کنند.هر چند که جز این مطلب چیزی از شما به یاد ندارم جز منیتی که شاید که در گرو نامهایی چون زکانی باشد.....

هموطن
اقای مهدوی
اینقدر حرص و جوش ندارد . هیچ منیتی در این میان نیست البته اصراری هم در فروتنی نیست . من از شما چند سوال پرسیدم . پاسخم ندادید . از شما خواستم . محتوای ضعیف را با یک کالبد شکافی به من بنمایید . دوم مافیای شعر چیست که از آن سخن گفتید . همین .
نمی خواهید پاسخ بدهید . خوب بفرمایید نمی خواهم پاسخ بدهم .من پذیرای نقد هستم . اگر همین پاسخ ها را نیز ببینید آقای هورمان نازنین در مورد شعر بالا سخن گفته اند که من سپاسگزار ایشانم .
باری...هموطن ! ادوست ندارم با این همه تلخی ، ایام را بر شما تلخ تر کنم . خدایی ناکرده .
پیروز باشید

کاوه عزيز سلام
چندى نبودم و از نوشته هاى و اشعار سايت هم بدور که البته باز رسيدم از راه درد و با خواندن نقد نظرتان در باره شعر بالا لذت خيلى بررسى دقيق به نظرم بود و البته شعر هاى که جلب توجه ونظر نقد مى کنند لازم به نوشتن دارند استفاده کرديم زنده باشى

سلام بر دو دوست عزیز آقایان کاوه و خطیبی.
نکته اولی که می خواستم بگویم این است که از شاعر و منتقد توانمندی چون جناب خطیبی انتظار می رود به نوشته های دیگران پاسخ ندهد هر چند که از نظر ایشان عیب جویی ای بیش نباشد. از جناب مهدوی که ایشان هم شاعر توانمندی می باشد انتظارمی رود که همیشه حرف های خود را با ادله مطرح کند .
و اما در مورد شعر جناب خطیبی گفتنی ها را دکتر کاوه به خوبی بیان کردند لیکن نکته ای که به نظرم می رسد این است که شروع شعر شروع قوی و خوبی نیست.همانطور که می دانید شعر خوب هم شروع و هم پایانش قوی می باشد ، ضمن اینکه بدنه اتصال این شروع و پایان نیز باید قدرت لازم را داشته باشد.آنگونه که دیده می شود شاعر در ابتدای شعر با آوردن جملاتی که بار شعری خوبی ندارد قصد دارد فضا سازی کند ولی من فکر می کنم شاعر به ورطه ی اطناب افتاده است و همین باعث شده که شعرش به سطح بیاید.
از نظر من شعر بدنه ی نسبتا محکی دارد همانطور که دوست و استاد عزیزم کاوه فرمودند و لیکن اشکالی که مطرح کردم این بدنه ی زیبا را فلج کرده است.شاعر می توانست بعد از سطر دوم باگذاشتن علامت سوالی، همه ی انچه در سه سطر بعد گفته است را بگوید و سپس بگوید : (( کلاغی به خانه /که هر لحظه /...)) .
و نکته ی آخر جناب خطیبی باید خوب بداند که در شعر امروز ، ترکیب سازی آنگونه که در گذشته نیکو بود ، ارزش نمی باشد و این فرمولی است که کمتر منجر به کشف تازه ای می شود. بهتر این است که از فضای استعاری در شعر استفاده کنیم تا ترکیبات استعاری و تشبیهی و البته این ترکیبات در جای خود و در حد لازم با ارزش می باشند و اتفاقا بعضی از ترکیب هایی که ایشان استفاده کرده خوب از کار در آمده اند.
جسارت من را ببخشید .از دکتر کاوه نیز بابت نقد خوبشان سپاسگذارم. بازهم کلاس دیگری بود.از مهدی خطیبی عزیز نیز می خواهم دوستان سایت را از نقدهای عالملنه ی خود بی بهره نگذارند.
مانا باشید به مهر.

دیدم آن بالا ایستادی... گفتم سلامی بکنم... ما کم محبت ندیده ایم از شوان... درود خدا بر تو

سلام به همه ..
خوشم اومد ..نه ... واقعا خوشم اومد ...
شعر رو خوندم و نقد خوب شوان عزيز رو هم خوندم ...


مهدى خطيبى رو کم و بيش مى شناسم ...حسام رو هم با شعراش آشنام .. شوان هم که جاى خود ...

من احساس مى کنم حسام ...نا خواسته سایت داره خوب مى شه با ید این بحثها باشه

کاری با متوسط بودن و محتوا داشتن کار ندارم .... مهم اینه که چیزی نوشته بشه که اختلاف نظر پیش بیاد