لیست دفترهای شعر محمد علی بهمنی [زندگینامه]

شاعر

• 
  محمد علی بهمنی

دفاتر شعر محمد علی بهمنی

• دفتر غزل

معرفی کنید

• لینک به آخرین اشعار محمد علی بهمنی
  لینک به دفاتر شعر محمد علی بهمنی
  لینک به پروفایل محمد علی بهمنی

حمایت مالی از سایت

تبلیغات

انتشار ویژه

• * نمایش اشعار کاربران دارای اشتراک
  
  

  مسخ

  شاعر مجتبی مزبانی
  باران
  بشارت ایمان بود
  در باغ سیب
  وتو خیس از حضوری مبهم
  ناگاه کنار اروند
  اروندی که وا
  

  به مهر می مانی

  شاعر مجتبی مزبانی
  به مهر می مانی
  وابر
  سکوت ساده ی توست .
  ببین به شاخ سیاهی
  نشسته سایه برف .
  کجاست مهر تو ای پر س
  

  نا سزا

  شاعر مجتبی مزبانی
  این گاه گوی باژگونه
  جز ناسزای " تاک تیکش " نیست .
  که محو تو ،
  " تیک تیک " کنان
  مبهوت لح
  

  زمین

  شاعر مجتبی مزبانی
  زمین
  این گوی سرگردان
  که هردم
  تکسوار اسب گردون
  میکشد آنرا به چوگانش.
  به حالی بس غریب اما
  مکر
  
  

  رویای شیرین

  شاعر حسین یوسفی رزین
  با گریه ها طی میکنم من روزها را
  در دل نهان تا کی کنم
  این سوز ها را
  از هفته ها دیگر دلم لبریز گشت
  
  

  پناه

  شاعر سامان معرف زاده
  بازم بارونیه امشب،هواسرد ونفس گیره
  به یادگرمیه دستات،دلم بدجوری میگیره
  پناه خسته گی هام بود،همیش
  

  مناجات

  شاعر مجتبی مزبانی
  بامن که در تلاطم جنگل بلوط
  از برگ برگ او منظومه ساختم
  بامن که بارها
  در باتلاق خوابهای بی ت
  

  همیشه بخوان...

  شاعر پریسا حسیبی
  این چیست در من ...؟
  همچون ترانه ای از ماهِ بهشت،
  نرم و آرام .. می خواند.
  گاهی خیال می کنم آشن
  

  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش

  شاعر سید حسین مسائلی (سائل اصفهانی)
  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش
  بـیـاد بـودیـم از دوره جـوانـی باش
  نشین بمجلس یاران و می ز ساغ
  
  

  " چِراهای " پیر و جوان من !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  
  با که گویم ؟؛
  غروبِ سُخَنَم !؛
  چه کسی حوصله دارد ؟! بجز ...
  جرعه یی سر می کشم ،
  از آسایش شب
  
  

  بهار حیران { غزل }

  شاعر سرخوش پارسا
  در پیچ و تاب جاده های مست حیران
  گویی نشسته گوشه ای از باغ رضوان
  رضوان به مع
  

  برگ تاریکی

  شاعر مجتبی مزبانی
  ببین چشم وا کرده این زخم کهنه ،
  واکنون .
  چه بیهوده محزون .
  پس از سالها خواب خوش باوری ،
  
  
  

  غنچه ای در پاییز

  شاعر علیرضا سعادتی راد
  خیزید و خبردار که سرتاسرامسال بهاران شده است
  چون غنچه ای زیبا در این شهر نمایان شده است
  پاییز چر
  

  مجهول

  شاعر مجتبی مزبانی
  وکوه
  مثل عبارتی مجهول
  زیرسایه ی ابرهای گیج
  امتداد سبز خاطر را
  درسیاهی قامت خود
  محد
  
  

  قاری و حافظ قرآن

  شاعر خسرو اميني
  قــــــاری قــــــران نمـاد پـــــاک انسانیت است
  حــــــافظ قـــــــران،کلید فهـــــم عقلانیت است
  
  

  بار اخر

  شاعر پانا زندی
  هیچ ساقه ایی نرست
  اتجا که توهم خانه کرد
  ان وادی سکوت چه گفت
  در تجمع درختان سبز
  گویی سراب بود
  ر
  
  

  ایران من

  شاعر حسین یوسفی رزین
  ای هر کویرت بهتر از صد چشمه ساران
  ایران من ای یادگار ، یادگاران
  تاریخ دنیا گشته
  

  موسیقی باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  موسیقی_ تو رازیست ،
  که با نواختنش ،
  موهای_ عاصی_ اندام_ من
  
  

  بیایید تماشا...دیوانه اورده اند

  شاعر ربابه اصغری(اَیسا)
  
  آی مردم........آی مردم..........آی مردم
  بیایید.....
  بیایید تماشا.............دیوانه آورده اند
  آ
  
  

  درده درمان

  شاعر فرهان احمدیان
  گل دردیمی درمانه قات آنجاق
  منیم احوالیمی گورسن تانیمارسان
  یاناریم چوخ پوزولوب سازیگاریم
  غمیمی چ
  

  ..تله پاتی

  شاعر ربابه اصغری(اَیسا)
  
  مرا ببر
  با تله پاتی ات...
  ب کوچه های خاطره
  کوچه های خاکی ات...
  مرا ببر
  به شهر وهم وخیال
  تقاط
  
  

  آنجا من بودم (متن ادبی تقدیم به امام زمانم (عج))

  شاعر احمد رضايي
  شخصی
  پرسید از امام زمان
  که کجایی ای امام زمان
  امام گفت من هستم
  تو کجایی در این زمان
  امام
  
  

  بلوغ در عشق

  شاعر امید محمدیان
  آه !
  حس زنانگی ست یا بلوغ در عشق
  ای بانوی باران؟؟
  روز خوبی بود!
  " سایه افکن بود
  نازکی
  

  تنها

  شاعر مجتبی مزبانی
  با نگاهی دمسرد
  آفتاب لب کوه
  گرم_ جان کندن بود
  وشب_مست مکید
  خون_ هر رنگ
  که بر هر رگ_
  

  تاک تیک و تاک تیک و تاک ...

  شاعر مجتبی مزبانی
  مانده بر دیوار ،
  همزادم!
  ساکت و خاموش
  مثل_ من،
  ولی بی باک،
  در کویرش
  خشک می خواند،
  با طپشهای
  

  یا لیتنی کنت ترابا

  شاعر مجتبی مزبانی
  ای تا ریکی مرگ !
  تورا فریاد می کشم
  با اختیار که فریادیست
  وبه اجبار در فضایی به وسعت جبر می پیچد
  

  لبهای هرزه گو

  شاعر مجتبی مزبانی
  در دود شب
  نفس زنان
  دوشیزه پگاه
  گاهی که دیو ابر
  دزدانه
  می ربود
  فانوس ماه را.
  ازدام سایه س
  
  

  بد رنگ ،بد آهنگ ، ز ِآژنگ

  شاعر علی رضا فیضی
  بعد از تو،رنگها چه بـد رنـگ است
  بعـد از تو،سـازِ من بـد آهـنگ است
  وقـتـی شـبم بـه روز زنـجــیـر
  
  

  به بهانه ابر های آبستن شهر...

  شاعر حمیدرضا حاجی پروانه
  دوباره قلبم تپید.
  دوباره بینا شدم.
  باز این ابر های آبستن
  خورشید را پنهان کردند.
  در غیابش خود را
  
  

  بیهوده

  شاعر مجتبی مزبانی
  همچنانکه برگهای
  مرده در خاک ،
  همچنانکه برگهای
  مانده بر شاخ،
  عشقی غریب را
  دوره می کنند.
  همچنا
  
  

  زنگ زده ، افکار من !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  زاده شد ، پرواز من ؛
  در افقِ خطِ رهایی ؛
  دیر اگر رسیده یی !؟
  رُزی از طرحِ نگاهِ مهربانت ،
  بُ
  

  پوچ

  شاعر مجتبی مزبانی
  سکوت خسته و مجروح ،
  زمان زمان_قیام است
  لحظه های نشور .
  خزیده خواب به کنجی ،
  غمین و ساکت
  
  

  نیکی

  شاعر خسرو اميني
  بدی مــایه ننـگ هــــــــر آدمی است
  که بد کار و بد کاره پست و دنی است
  بـَـــــدی دیــدم و نیـــــ
  
  

  بی تو

  شاعر محمد تقی زاده
  دل برای هیچ کـس به غـیر تو فدا نشد
  تو نبودی و دل از تو لحظه ای جدا نشد
  قسمم دادی خدا را دل ز چشـ
  
  

  بانوی باران

  شاعر امید محمدیان
  احساس پاکی ست این شعر ,به بانوی باران و زنده یاد منزوی
  قطره های باران شعر است که بانوی من را می کند
  
  

  مـعـبـــر بـهـشــت

  شاعر فرهاد شیردره
  من سـٰاده سـخن میـگویم‌‌‌‌‌
  از بـٰاده سـخـن میـگویم
  ا
  
  

  به نام نامی ایران

  شاعر مجید محمدرضاخانی
  به نام نامي ايران
  به نام خون ، به نام عشق ،به نام چشمه ي خورشيد
  که بر دنياي من مي تابد و هر ل
  

  تبسم مرموز

  شاعر مجتبی مزبانی
  تو هنگ کرده ای !
  چشمهای تو ویروسی است !
  آن پرستوهای خیره
  در سالهای قحطی_ بهار !
  وبر لبه
  
  

  *نامه ای اگر چه دیر هنگام ،به مادر*

  شاعر فرهاد شیردره
  ته ِبلوار بهشت
  سرِ پیـچِ رؤیـا،
  
  

  باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  چون باد
  همهمه گو
  به غربت خیز
  آشنا باش بابلندی ها
  آزمون کن هر چه پستی را
  وهستی را
  دربرگیر
  چون
  
  

  هی تو:شلوار هشتصد یورویی

  شاعر علی رضا فیضی
  پشت ِفرمان ِ ما زِراتی ، مرد/هَرد را با ید ا زکجا فهــمـیــد؟
  سبزه زاراست زندگی،به خزان/ زرد را بای
  
  

  تکاپو

  شاعر فرهاد شیردره
  غوغاست سر کوی تو هرشب
  ازطلسم گیسوی توهرشب.
  سرها،سر کوی تو،بداراست
  ازرشته ای از موی توهرشب.
  مردند
  

  بی کس و کار

  شاعر محمد نقدی
  تو یه عمر نوشتی من محکوم به عشقم
  اما اینو خوب بدون من سردار غصم
  چرا باز منو کوچیک می بینی
  چرااصل
  
  

  طبل بی عاری

  شاعر پژمان عربلویی
  هین خیز و بین این حال من
  این شور من این حال من
  ای ساربان بر زن جرس
  گو حال من خوب است و بس
  رس
  

  احساس

  شاعر بابک اخوان
  سالها رنج کشیدم ز سراحساسم
  در زمانی که فقط پول ملاک است نه دل
  در زمانی که فقط آدمکان می خندند
  ن
  
  

  ((یارب صدایم کن صدا))

  شاعر طلعت خیاط پیشه
  زلال
  وقتی خدایی می شوی
  تکثیر گلبانگی رضایی می شوی
  
  

  قلب

  شاعر مجتبی مزبانی
  شاید
  تقلب عکسها
  در اینه !
  از شرم اوست
  که دوست ندارد
  نمایشگر چهره های پلیدی شود
  که
  
  

  گم شده ی باغ بهشت دلم

  شاعر حسین یوسفی رزین
  باز ندا می شنوم من ندا
  صوت تو پر کرده بنا گوش من
  مرغ نگاهت که زدل پرکشید
  آمد
  
  

  در انتظار مهدي (عج)

  شاعر خسرو اميني
  
  اي خوش آنروزي كه واعظ منبري بر پا كند
  اين دل مــردار مـا را با دمش احيا كن
  

  خفته

  شاعر مجتبی مزبانی
  مهر می گردد مدام
  ماه می خندد به کام
  می خرامد باد در رگهای دشت
  دشت سرشار از نشور
  زن
  
  

  هزاران قصه !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  از هزاران خَمِ این قصه ، فراز آمده ایم
  قصه در قصه پدید آمده باز آمده ایم
  رود در رود ، روان
  
  

  قطره ودریا

  شاعر حسین یوسفی رزین
  فتاد از تکّه ابری،قطره ای بر گوشه ی صحرا
  مقابل دید دریایی خروشان در افق پیدا
  خجل گشت از سخن گفتن
  
  
  

  ((غزل ترانه ی عشق))

  شاعر طلعت خیاط پیشه
  برای با تو نشستن همیشه تنهایم
  گرفته بغض ِغریبی گلوی رگهایم
  
  
  

  پنجره های رو به باد

  شاعر احمد صاحبی کلات
  پنجره های رو به باد
  شب و سکوت و دلهره
  نه آتشیست نه نوری
  نه شبنمی نه سروری
  و پشت پنجره
  افسوس می
  
  

  رقص سماع

  شاعر رسول جورابدوز ( ابن سائل )
  دلتنگ صدایت شده ام می دانی
  با دل بنویسم خط دل می خوانی
  دل داده تو روز و شبش یکسان است
  جـانـا ت
  
  

  باران نیا پروانه ها بی آشیانند ( غزل )

  شاعر سرخوش پارسا
  باران نیا پروانه ها بی آشیانند
  پروانه ها گلهای رقصان جهانند
  زنجیر ابریش
  
  

  عیان و نهان

  شاعر مهدی گودرزی<قاصدک در نسیم>
  باز یک کاغذ وخودکار،زصد حرف نهان
  عشق چون جرعه آب وعطش خاک جهان
  ********** **********
  هرنفس