لیست دفترهای شعر احمد شاملو [زندگینامه]

شاعر

• 
  احمد شاملو

دفاتر شعر احمد شاملو

• دفتر آیدا، درخت خنجر و خاطره
• دفتر آهن‌ها و احساس
• دفتر آیدا در آئینه
• دفتر ابراهیم در آتش
• دفتر باغ آئینه
• دفتر در آستانه
• دفتر دشنه در دیس
• دفتر شکوفتن در مه
• دفتر ققنوس در باران
• دفتر مرثیه های خاک
• دفتر هوای تازه

معرفی کنید

• لینک به آخرین اشعار احمد شاملو
  لینک به دفاتر شعر احمد شاملو
  لینک به پروفایل احمد شاملو

حمایت مالی از سایت

تبلیغات

انتشار ویژه

• * نمایش اشعار کاربران دارای اشتراک
  
  

  تاک تیک و تاک تیک و تاک ...

  شاعر مجتبی مزبانی
  مانده بر دیوار ،
  همزادم!
  ساکت و خاموش
  مثل_ من،
  ولی بی باک،
  در کویرش
  خشک می خواند،
  با طپشهای
  

  قربان یار

  شاعر بهزاد (ح) رشادتی
  همچو پروانه بـگرد قصر یار
  بهـر شمـع روی یـارم بـی قرار
  در طواف قصر آن محبـوب جـان
  چون عسس در گردش
  
  

  پنجره های رو به باد

  شاعر احمد صاحبی کلات
  پنجره های رو به باد
  شب و سکوت و دلهره
  نه آتشیست نه نوری
  نه شبنمی نه سروری
  و پشت پنجره
  افسوس می
  

  قلب

  شاعر مجتبی مزبانی
  شاید
  تقلب عکسها
  در اینه !
  از شرم اوست
  که دوست ندارد
  نمایشگر چهره های پلیدی شود
  که
  
  

  شوق ديدار ٢

  شاعر نیما شریعتی
  باز هم نوبتِ ديدار، شب از ماه گرفت
  مستي چه خرامان زِ غزل راه گرفت
  آيينه رها گشت زِ تنهايي خويش
  
  
  

  غنچه ای در پاییز

  شاعر علیرضا سعادتی راد
  خیزید و خبردار که سرتاسرامسال بهاران شده است
  چون غنچه ای زیبا در این شهر نمایان شده است
  پاییز چر
  

  لبهای هرزه گو

  شاعر مجتبی مزبانی
  در دود شب
  نفس زنان
  دوشیزه پگاه
  گاهی که دیو ابر
  دزدانه
  می ربود
  فانوس ماه را.
  ازدام سایه س
  
  

  هی تو:شلوار هشتصد یورویی

  شاعر علی رضا فیضی
  پشت ِفرمان ِ ما زِراتی ، مرد/هَرد را با ید ا زکجا فهــمـیــد؟
  سبزه زاراست زندگی،به خزان/ زرد را بای
  

  بیهوده

  شاعر مجتبی مزبانی
  همچنانکه برگهای
  مرده در خاک ،
  همچنانکه برگهای
  مانده بر شاخ،
  عشقی غریب را
  دوره می کنند.
  همچنا
  

  مسخ

  شاعر مجتبی مزبانی
  باران
  بشارت ایمان بود
  در باغ سیب
  وتو خیس از حضوری مبهم
  ناگاه کنار اروند
  اروندی که وا
  

  مناجات

  شاعر مجتبی مزبانی
  بامن که در تلاطم جنگل بلوط
  از برگ برگ او منظومه ساختم
  بامن که بارها
  در باتلاق خوابهای بی ت
  
  

  باران نیا پروانه ها بی آشیانند ( غزل )

  شاعر سرخوش پارسا
  باران نیا پروانه ها بی آشیانند
  پروانه ها گلهای رقصان جهانند
  زنجیر ابریش
  

  زمین

  شاعر مجتبی مزبانی
  زمین
  این گوی سرگردان
  که هردم
  تکسوار اسب گردون
  میکشد آنرا به چوگانش.
  به حالی بس غریب اما
  مکر
  
  

  پناه

  شاعر سامان معرف زاده
  بازم بارونیه امشب،هواسرد ونفس گیره
  به یادگرمیه دستات،دلم بدجوری میگیره
  پناه خسته گی هام بود،همیش
  

  بیایید تماشا...دیوانه اورده اند

  شاعر ربابه اصغری(اَیسا)
  
  آی مردم........آی مردم..........آی مردم
  بیایید.....
  بیایید تماشا.............دیوانه آورده اند
  آ
  

  بار اخر

  شاعر پانا زندی
  هیچ ساقه ایی نرست
  اتجا که توهم خانه کرد
  ان وادی سکوت چه گفت
  در تجمع درختان سبز
  گویی سراب بود
  ر
  
  

  عیان و نهان

  شاعر مهدی گودرزی<قاصدک در نسیم>
  باز یک کاغذ وخودکار،زصد حرف نهان
  عشق چون جرعه آب وعطش خاک جهان
  ********** **********
  هرنفس
  
  

  به بهانه ابر های آبستن شهر...

  شاعر حمیدرضا حاجی پروانه
  دوباره قلبم تپید.
  دوباره بینا شدم.
  باز این ابر های آبستن
  خورشید را پنهان کردند.
  در غیابش خود را
  
  
  

  قاری و حافظ قرآن

  شاعر خسرو اميني
  قــــــاری قــــــران نمـاد پـــــاک انسانیت است
  حــــــافظ قـــــــران،کلید فهـــــم عقلانیت است
  
  

  برگ تاریکی

  شاعر مجتبی مزبانی
  ببین چشم وا کرده این زخم کهنه ،
  واکنون .
  چه بیهوده محزون .
  پس از سالها خواب خوش باوری ،
  
  
  

  بهار حیران { غزل }

  شاعر سرخوش پارسا
  در پیچ و تاب جاده های مست حیران
  گویی نشسته گوشه ای از باغ رضوان
  رضوان به مع
  

  تنها

  شاعر مجتبی مزبانی
  با نگاهی دمسرد
  آفتاب لب کوه
  گرم_ جان کندن بود
  وشب_مست مکید
  خون_ هر رنگ
  که بر هر رگ_
  
  

  در انتظار مهدي (عج)

  شاعر خسرو اميني
  
  اي خوش آنروزي كه واعظ منبري بر پا كند
  اين دل مــردار مـا را با دمش احيا كن
  

  پوچ

  شاعر مجتبی مزبانی
  سکوت خسته و مجروح ،
  زمان زمان_قیام است
  لحظه های نشور .
  خزیده خواب به کنجی ،
  غمین و ساکت
  

  مجهول

  شاعر مجتبی مزبانی
  وکوه
  مثل عبارتی مجهول
  زیرسایه ی ابرهای گیج
  امتداد سبز خاطر را
  درسیاهی قامت خود
  محد
  
  

  درده درمان

  شاعر فرهان احمدیان
  گل دردیمی درمانه قات آنجاق
  منیم احوالیمی گورسن تانیمارسان
  یاناریم چوخ پوزولوب سازیگاریم
  غمیمی چ
  
  

  *نامه ای اگر چه دیر هنگام ،به مادر*

  شاعر فرهاد شیردره
  ته ِبلوار بهشت
  سرِ پیـچِ رؤیـا،
  
  

  تاب ستان

  شاعر غزل مینایی فرد
  
  باز هم تابستان آمد
  فصلی که جذابیتی برایم ندارد
  منی که از تبار زمستانم
  منی که سر انگشتانم از او
  

  آوار

  شاعر مجتبی مزبانی
  ... و در هر مصر ع چشمهایش
  تلخ ، تلخ
  حقیقتی آوار شد ه است
  کر م ها می لولند
  بر زبانی که
  

  به مهر می مانی

  شاعر مجتبی مزبانی
  به مهر می مانی
  وابر
  سکوت ساده ی توست .
  ببین به شاخ سیاهی
  نشسته سایه برف .
  کجاست مهر تو ای پر س
  
  

  طبل بی عاری

  شاعر پژمان عربلویی
  هین خیز و بین این حال من
  این شور من این حال من
  ای ساربان بر زن جرس
  گو حال من خوب است و بس
  رس
  
  

  ((یارب صدایم کن صدا))

  شاعر طلعت خیاط پیشه
  زلال
  وقتی خدایی می شوی
  تکثیر گلبانگی رضایی می شوی
  
  

  بعدازتو

  شاعر علی معدن نژاد
  این روزهابه جای تو,توسختی هاخدارومیگیرم توآغوشم
  لباس هایی که دوست داشتی برای آیینه می پوشم
  .......
  
  

  عسل بانو

  شاعر ناصر یادگارفرد
  عسل بانو تو رفتی ازمیان
  اما نمی شه رفتنت، باورمان
  تو بودی قصه ناگفته ما
  تو بودی در دل و اندیشه
  

  پرسه آفتاب

  شاعر رحیم محمدجانی
  درخیابانهای شعرت پرسه میزد آفتاب
  
  التهابی داشت قلبم همچنان میزد نقاب
  
  غرق میشد پرتو خورشی
  
  

  هزاران قصه !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  از هزاران خَمِ این قصه ، فراز آمده ایم
  قصه در قصه پدید آمده باز آمده ایم
  رود در رود ، روان
  
  

  آنجا من بودم (متن ادبی تقدیم به امام زمانم (عج))

  شاعر احمد رضايي
  شخصی
  پرسید از امام زمان
  که کجایی ای امام زمان
  امام گفت من هستم
  تو کجایی در این زمان
  امام
  
  

  پرستو

  شاعر ناصر یادگارفرد
  پرستو های نازنین
  از آسمون اومده اَن، روی زمین
  برداشته اَن یه مشتِ خاک ،از رو زمین
  با نوک خود،در
  

  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش

  شاعر سید حسین مسائلی (سائل اصفهانی)
  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش
  بـیـاد بـودیـم از دوره جـوانـی باش
  نشین بمجلس یاران و می ز ساغ
  

  یا لیتنی کنت ترابا

  شاعر مجتبی مزبانی
  ای تا ریکی مرگ !
  تورا فریاد می کشم
  با اختیار که فریادیست
  وبه اجبار در فضایی به وسعت جبر می پیچد
  
  

  رویای شیرین

  شاعر حسین یوسفی رزین
  با گریه ها طی میکنم من روزها را
  در دل نهان تا کی کنم
  این سوز ها را
  از هفته ها دیگر دلم لبریز گشت
  
  

  " چِراهای " پیر و جوان من !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  
  با که گویم ؟؛
  غروبِ سُخَنَم !؛
  چه کسی حوصله دارد ؟! بجز ...
  جرعه یی سر می کشم ،
  از آسایش شب
  

  خستم

  شاعر علی معدن نژاد
  
  دیگه من خستم الان . مزه تلخ شبام / هرچقدر راه میرم . فردایی نیست جلو رام
  دیگه من خستم الان . تنها
  
  

  (((زیارتگاه چشمانت)))

  شاعر طلعت خیاط پیشه
  وای از آن روزی که چشمانت غزلخوانی کنند
  عاشقان را آشنا با رازِ پنهانی کنند
  
  

  خفته

  شاعر مجتبی مزبانی
  مهر می گردد مدام
  ماه می خندد به کام
  می خرامد باد در رگهای دشت
  دشت سرشار از نشور
  زن
  

  تبسم مرموز

  شاعر مجتبی مزبانی
  تو هنگ کرده ای !
  چشمهای تو ویروسی است !
  آن پرستوهای خیره
  در سالهای قحطی_ بهار !
  وبر لبه
  
  

  زنگ زده ، افکار من !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  زاده شد ، پرواز من ؛
  در افقِ خطِ رهایی ؛
  دیر اگر رسیده یی !؟
  رُزی از طرحِ نگاهِ مهربانت ،
  بُ
  

  نا سزا

  شاعر مجتبی مزبانی
  این گاه گوی باژگونه
  جز ناسزای " تاک تیکش " نیست .
  که محو تو ،
  " تیک تیک " کنان
  مبهوت لح
  

  همیشه بخوان...

  شاعر پریسا حسیبی
  این چیست در من ...؟
  همچون ترانه ای از ماهِ بهشت،
  نرم و آرام .. می خواند.
  گاهی خیال می کنم آشن
  

  موسیقی باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  موسیقی_ تو رازیست ،
  که با نواختنش ،
  موهای_ عاصی_ اندام_ من
  
  

  باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  چون باد
  همهمه گو
  به غربت خیز
  آشنا باش بابلندی ها
  آزمون کن هر چه پستی را
  وهستی را
  دربرگیر
  چون
  
  

  نیکی

  شاعر خسرو اميني
  بدی مــایه ننـگ هــــــــر آدمی است
  که بد کار و بد کاره پست و دنی است
  بـَـــــدی دیــدم و نیـــــ
  

  بندگی

  شاعر سیدعلی کریمی
  از سطور نمایش نامه عمرجوانی
  وابستگی ، دلبستگی پایانی
  از سکانس آخرش نقش پیرانی
  بازیگرش جوانی نش
  
  

  اندیشه

  شاعر ناصر یادگارفرد
  باغ اندیشه
  همین نزدیکی هاست
  درهای آن همیشه باز است
  محدود به زمان نیست
  باغ اندیشه
  با صفاست
  می
  
  

  قطره ودریا

  شاعر حسین یوسفی رزین
  فتاد از تکّه ابری،قطره ای بر گوشه ی صحرا
  مقابل دید دریایی خروشان در افق پیدا
  خجل گشت از سخن گفتن