لیست دفترهای شعر مریم حیدرزاده

شاعر

• 
  مریم حیدرزاده

دفاتر شعر مریم حیدرزاده

• دفتر دیگه می ذارمت کنار
• دفتر ماه تمام من
• دفتر مثل هیچ کس
• دفتر يا تو يا هيچ کس
• دفتر پروانه ات خواهم ماند

معرفی کنید

• لینک به آخرین اشعار مریم حیدرزاده
  لینک به دفاتر شعر مریم حیدرزاده
  لینک به پروفایل مریم حیدرزاده

تبلیغات

انتشار ویژه

• * نمایش اشعار کاربران دارای اشتراک
  
  

  نا سزا

  شاعر مجتبی مزبانی
  این گاه گوی باژگونه
  جز ناسزای " تاک تیکش " نیست .
  که محو تو ،
  " تیک تیک " کنان
  مبهوت لح
  
  

  یاد

  شاعر خدایار آزادی
  می آیم
  با روشنای چراغی
  که نزدیک است
  در اشباح اطراف غرقم کند.
  قد می کشم
  در طنین شعر و تنهایی
  

  پوچ

  شاعر مجتبی مزبانی
  سکوت خسته و مجروح ،
  زمان زمان_قیام است
  لحظه های نشور .
  خزیده خواب به کنجی ،
  غمین و ساکت
  
  

  خود کرده

  شاعر مهدی گودرزی <نسیم>
  سفیدی طالع ما بود
  که خود آن را سیا کردیم
  و آن طعمی که شیرین بود
  نخورده زآن حضرکردیم
  مسیر ما چه ت
  
  

  نرسیدن !

  شاعر محمد ترکمان(پژواره)
  در،
  هرمِ نگاهت
  سیاهی ی شهر - ها - را - کارتن
  خوابی دم!
  خیابان - ها - را - جدول
  چشی دم!
  جاد
  
  

  قصه ی سینه ( غزل )

  شاعر سرخوش پارسا
  بستر نرم غم یاد تو دیدن دارد
  قصه ی دشنه و این سینه شنیدن دارد
  غم اگر ح
  

  مناجات

  شاعر مجتبی مزبانی
  بامن که در تلاطم جنگل بلوط
  از برگ برگ او منظومه ساختم
  بامن که بارها
  در باتلاق خوابهای بی ت
  
  

  آنجا من بودم (متن ادبی تقدیم به امام زمانم (عج))

  شاعر احمد رضايي
  شخصی
  پرسید از امام زمان
  که کجایی ای امام زمان
  امام گفت من هستم
  تو کجایی در این زمان
  امام
  
  

  چوب عصیان ( غزل )

  شاعر سرخوش پارسا
  ستم بالاتر از این می زنی آتش ، تن و جانم ؟
  تو فرمودی یکی دزدیده سیب از باغ رضوانم
  
  
  

  مهر ایران

  شاعر اریا محمودی
  زبان توان ندارد که گویم
  مرده ام
  مرا اتش زنید
  سوزانده سوزان کنید
  گذارید نوری شوم
  کوزه اری
  

  یکی جای من

  شاعر مصطفی الوندی سطوت
  مانده است ردّ پای تو در شعرهای من
  دیگر نمی رسد به تو حتی صدای من
  من هیچ وقت از تو شکایت نمی کنم
  
  
  

  ای .....

  شاعر اسماعيل عليخاني
  ای رخ تو جلوه گر در دل و جان و نظر
  ای که تو تاجی به سر روی نمایی اگر
  چشم وچراغم تویی گلشن و باغم
  
  

  آدم آهنی...

  شاعر رها بینا
  آی آدم آهنی...
  سلامم را چه کسی پاسخ خواهد داد؟
  در دیار بی دلان٬که قدم هایت ٬ محبوس زنجیرریاست...
  
  

  پیمانه

  شاعر امیر حسین قدیمی
  می نوشم از لبانت پیمانه عسل را
  با عشق روی ماهت می گویم این غزل را
  نازک گل حیاتم ، ای نازنین ست
  

  خفته

  شاعر مجتبی مزبانی
  مهر می گردد مدام
  ماه می خندد به کام
  می خرامد باد در رگهای دشت
  دشت سرشار از نشور
  زن
  
  

  تیغ حق

  شاعر اسماعيل عليخاني
  بعد جنــــگی بیــن مالــک با عـلـی
  گفتــگــویی شـد ولــی از همــدلـی
  مالـــک آن جنـــگاور ســـال
  
  

  بهار پایدار

  شاعر علیرضا سعادتی راد
  
  زردی به روی برگی خشکیده شرمسار است
  سبزی به روی آبی راکد همیشه خوار است
  الوان به روی ق
  

  باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  چون باد
  همهمه گو
  به غربت خیز
  آشنا باش بابلندی ها
  آزمون کن هر چه پستی را
  وهستی را
  دربرگیر
  چون
  

  مسافر...

  شاعر فاطمه سادات بحرینی
  مـن و تاریکی و یک جـنـگـل سـرد
  تـن من زخمی و قـلبــم پـــر از درد
  صدای زوزه ی یک گـرگ خــستـه
  ک
  

  تنها

  شاعر مجتبی مزبانی
  با نگاهی دمسرد
  آفتاب لب کوه
  گرم_ جان کندن بود
  وشب_مست مکید
  خون_ هر رنگ
  که بر هر رگ_
  
  

  دیدم که جانم می رود

  شاعر پژمان عربلویی
  سال ما قبل جدایی از تو...
  دست در دست تو بی هیچ هراسی ز همه هجمه ی طوفان
  در میان باد و باران
  و همه
  

  مجهول

  شاعر مجتبی مزبانی
  وکوه
  مثل عبارتی مجهول
  زیرسایه ی ابرهای گیج
  امتداد سبز خاطر را
  درسیاهی قامت خود
  محد
  
  

  باران نیا پروانه ها بی آشیانند ( غزل )

  شاعر سرخوش پارسا
  باران نیا پروانه ها بی آشیانند
  پروانه ها گلهای رقصان جهانند
  زنجیر ابریش
  

  تاک تیک و تاک تیک و تاک ...

  شاعر مجتبی مزبانی
  مانده بر دیوار ،
  همزادم!
  ساکت و خاموش
  مثل_ من،
  ولی بی باک،
  در کویرش
  خشک می خواند،
  با طپشهای
  

  به مهر می مانی

  شاعر مجتبی مزبانی
  به مهر می مانی
  وابر
  سکوت ساده ی توست .
  ببین به شاخ سیاهی
  نشسته سایه برف .
  کجاست مهر تو ای پر س
  

  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش

  شاعر سید حسین مسائلی (سائل اصفهانی)
  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش
  بـیـاد بـودیـم از دوره جـوانـی باش
  نشین بمجلس یاران و می ز ساغ
  
  

  سکوت چنگ

  شاعر غلامحسین جمعی
  سکوت چنگ
  صدای ساز مرا سر به نیست هم سازی
  گلوی خیس قلم ، نیست دلقک ِ بازی
  من آن نی ام
  

  بیهوده

  شاعر مجتبی مزبانی
  همچنانکه برگهای
  مرده در خاک ،
  همچنانکه برگهای
  مانده بر شاخ،
  عشقی غریب را
  دوره می کنند.
  همچنا
  

  می دوم پای برهنه به حیاط

  شاعر مجید سلمانی
  باد در خاطره ام می پیچد؛
  و مرا می برد از یاد زمان.
  می روم باز به ان گاه که کودک بودم
  می دوم پای ب
  

  فوران احساسات

  شاعر سیدعلی کریمی
  کدوم منطق
  کدوم جاده
  کدوم راه
  کدوم عاشق
  نه اشتباه نبود خودم هستم
  به قدری جوش آمده صبرم
  چشما
  

  لبهای هرزه گو

  شاعر مجتبی مزبانی
  در دود شب
  نفس زنان
  دوشیزه پگاه
  گاهی که دیو ابر
  دزدانه
  می ربود
  فانوس ماه را.
  ازدام سایه س
  
  

  چی بگم؟

  شاعر حجت اله یعقوبی
  
  چشمِ تو مست و خرابه، چی بگم
  دلِ من تُنگِ شرابه ، چي بگم
  دستِ من توُ زلفِ شب ، پريشون و
  دس
  

  قلب

  شاعر مجتبی مزبانی
  شاید
  تقلب عکسها
  در اینه !
  از شرم اوست
  که دوست ندارد
  نمایشگر چهره های پلیدی شود
  که
  
  

  یارا

  شاعر سینا نبی زاده
  تو نازی و پری رویی و هستی چون پریزاده
  بیا با من بمان یارا ، مرو ای یار آزاده
  دو چشمان سیاهت کرده
  

  موسیقی باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  موسیقی_ تو رازیست ،
  که با نواختنش ،
  موهای_ عاصی_ اندام_ من
  
  

  حقیقت تاریک

  شاعر مجتبی مزبانی
  سراسر هستی او
  حقیقت تاریکی است
  که در آسمان سیاه خویش
  لفظی به نام خورشید را خط زده است
  
  

  مسخ

  شاعر مجتبی مزبانی
  باران
  بشارت ایمان بود
  در باغ سیب
  وتو خیس از حضوری مبهم
  ناگاه کنار اروند
  اروندی که وا
  
  

  دیوانه

  شاعر حسین پوست شور
  به نام طبیب
  امشب فقط نگاه تو دیوانه وار نیست
  خاری به چشم رفته که باید جدا کنم
  هر چند هندوانه
  
  

  زنگ زده ، افکار من !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  زاده شد ، پرواز من ؛
  در افقِ خطِ رهایی ؛
  دیر اگر رسیده یی !؟
  رُزی از طرحِ نگاهِ مهربانت ،
  بُ
  
  

  «« نامه هایی به دوستان (1) »»

  شاعر وحیدى شيرازى
  
  سلام دوست من
  چند سفر غریب تر از تولد اولین شمع
  رفته بودم
  به سرزمین روزهایی
  که پدرها هنوز غذای
  

  تبسم مرموز

  شاعر مجتبی مزبانی
  تو هنگ کرده ای !
  چشمهای تو ویروسی است !
  آن پرستوهای خیره
  در سالهای قحطی_ بهار !
  وبر لبه
  
  

  هزاران قصه !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  از هزاران خَمِ این قصه ، فراز آمده ایم
  قصه در قصه پدید آمده باز آمده ایم
  رود در رود ، روان
  

  همیشه بخوان...

  شاعر پریسا حسیبی
  این چیست در من ...؟
  همچون ترانه ای از ماهِ بهشت،
  نرم و آرام .. می خواند.
  گاهی خیال می کنم آشن
  
  

  افسوس

  شاعر عمران حیدری آریا
  
  راهی ام ، در یادمانت راهـی ام
  در فریبســتان نمـی دانم کـی ام
  هی فریب وهی دروغ وهی فسون
  آسی ام
  
  

  عشق پنهان

  شاعر سرخوش پارسا
  مثل زیبا ترین شکل رویا
  در دل خواب های پریشان
  مثل احساس سبزی ٬ طراوت
  در کویری ترین فصل
  

  همسنگر

  شاعر رحیم محمدجانی
  درآتش، چنان سوختی یار من
  همان شب، که بودی تو غمخوار من
  

  برگ تاریکی

  شاعر مجتبی مزبانی
  ببین چشم وا کرده این زخم کهنه ،
  واکنون .
  چه بیهوده محزون .
  پس از سالها خواب خوش باوری ،
  
  

  لشکر صبر

  شاعر رحیم محمدجانی
  
  لشکر صبــــــــــــر
  روبرویم آشکارا دل هراسان کرده ای
  در نگاهم گیسوانت را پریشان کرده ای
  مه
  
  

  ختم و خون و خاک

  شاعر یوسف جمالی(م.اسفند)
  "ایست؛
  انکار،
  پیوست یک باج
  و پرونده فرومانده در ختم!
  ایست؛
  اخطار،
  صفیر یک شلیک
  و اندیشه
  

  آوار

  شاعر مجتبی مزبانی
  ... و در هر مصر ع چشمهایش
  تلخ ، تلخ
  حقیقتی آوار شد ه است
  کر م ها می لولند
  بر زبانی که
  
  

  حواست نیست...

  شاعر سامان معرف زاده
  دلم اونقدرتورومیخواست،که با رویات خوشبخت بود
  که حتی باورش گاهی،برای خودمم سخت بود
  داری ردمیشی از
  

  زمین

  شاعر مجتبی مزبانی
  زمین
  این گوی سرگردان
  که هردم
  تکسوار اسب گردون
  میکشد آنرا به چوگانش.
  به حالی بس غریب اما
  مکر
  
  

  زمزمه ی شب ( غزل

  شاعر سرخوش پارسا
  زمزمه ی شب است این کجاست یار نازنین
  که سایه ام شکست شب بیا و قامتم ببین
  بیا بب
  
  

  ««« پنج کوتاه: از مجموعه شعر گون های متقارن – قسمت سوم »»»

  شاعر وحیدى شيرازى
  1
  وجودی نداشت...
  تا "هیچکس" را صدا بزنم
  پس چرا بدارم می کشید...
  من که جز طبقی سپید ند
  

  یا لیتنی کنت ترابا

  شاعر مجتبی مزبانی
  ای تا ریکی مرگ !
  تورا فریاد می کشم
  با اختیار که فریادیست
  وبه اجبار در فضایی به وسعت جبر می پیچد
  
  

  نفرین

  شاعر حجت اله یعقوبی
  
  صداي زنگ ساعت و بوي صبحانه
  ذرّه اي متكامل
  هراس از دست رفتن
  گام های شتابان
  سقوط
  در كابوس ش
  
  

  خانه را خود آباد می کنید خانه را خود ویران می کنید

  شاعر احمد رضايي
  بزرگی رفت روزی به گورستان کمو بیش
  تا ببیند دوستان در بند خویش
  یا آزاد زخویش
  به سراغ دوست
  
  

  دعای بــد نظـر

  شاعر علی فخری(عارف)
  دعای بــد نظـر
  ندیـــدی روزگاری بـــود فلک را بال وپربستند
  اکنون سـرکــرده دانشگه،تمام کـوی ودربس
  
  

  تار شکسته

  شاعر نیلوفر کرمی
  در وادی اشعار من .
  در حضور این همه ساز .
  تار شکسته ای مرا فریاد کشید.
  شعر من به سویش پر کشید .
  د
  

  نمود

  شاعر مجتبی مزبانی
  پرده
  باد رانمود!
  پروانه
  عشق را!
  و من
  تو را...
  ***
  ... و من تو را
  باخنده ها و گریه ها